Naturschutzgebiet Irrsee Moore

De heide rond de Irrsee is een unieke habitat die bescherming verdient.

Beschrijvingsbron: Natuurbeschermingsdatabank van de provincie Oberösterreich

Kenmerken:

Het natuurreservaat "Irrseemoore" bestaat uit verschillende deelgebieden aan de noordelijke, oostelijke en zuidelijke oever van de Irrsee, die samen een oppervlakte van ongeveer 50 ha beslaan. Voor het grootste deel zijn dit veengebieden in het aanslibbingsgebied van het meer; alleen in het noorden maken moeras- en veenweiden verder landinwaarts deel uit van het natuurreservaat. De plantengemeenschappen worden gedomineerd door heischraal grasland (Gentiano-Molinietum), stijf rietland (Caricetum elatum), Davall rietmoerassen (Caricetum davallianae) en, op kleinere schaal, snavelrietgemeenschappen (Rhynchosporetum fuscae) en koprietweiden (Primulo-Schoenetum-ferruginei). Qua vegetatietypes moeten de extensief beheerde veenweiden in de vorm van verspreid gebruik onderscheiden worden van de grotendeels natuurlijke gebieden. Deze niet-gebruikte veenweidegebieden zijn successiegebieden die al jaren niet meer worden beheerd en zijn, afhankelijk van de plaatselijke omstandigheden, ofwel schrale rietvelden, beboste eilanden of grotendeels open bol- en zwaluwvegetaties, voornamelijk begroeid met veenmossen, haarkapmos, veenbessen en katoengras.

Doel van de bescherming:

Behoud van de vegetatietypen door ondersteuning van extensieve teelt en behoud van de terreinfactoren binnen een voldoende kader. Behoud of ondersteuning van ontwikkelingen van successiegebieden die gerechtvaardigd zijn vanuit het oogpunt van natuurbehoud.

Vanuit het oogpunt van natuurbehoud betekent dit in het bijzonder: behoud van de plaatselijke botanische en faunistische soortenrijkdom en de diversiteit van autochtone vegetatiegemeenschappen door de bestaansmiddelen van de soorten te ondersteunen Bescherming van bestaande graslandzones als voedselarme, soortenrijke veenweiden

De basis voor soortenrijkdom is zowel de voortzetting van het maaien van de veenweiden als de permanente, maximale waterverzadiging van de bodem, waarvan de omvang echter weidebeheer mogelijk moet maken. Aanzienlijke veranderingen in het beheer of een intensivering van de recreatieve activiteiten in deze gebieden (frequente toegang, kamperen, opslag van boten of surfplanken) zouden de omstandigheden in het gebied verslechteren en daardoor de habitat in zijn huidige vorm in gevaar kunnen brengen. Uitbreiding van het drainagesysteem of intensivering van de bestaande sloten zou een negatieve invloed hebben op de omstandigheden in het gebied.

Het verloop van natuurlijke processen in de niet-bebouwde delen van het natuurgebied veiligstellen

Ingrepen in deze deelgebieden (rietvelden, hoge kruidenweiden, beken met ooibos, moerasbos en hoogveengebieden) verstoren het natuurlijke verloop van de successie en mogen daarom alleen worden uitgevoerd als onderdeel van natuurbeschermingsmaatregelen. Zowel veelvuldige betreding als de bouw van structuren of een antropogene toevoer van voedingsstoffen hebben een negatieve invloed op deze instandhoudingsdoelstelling.

Bescherming en ontwikkeling van het natuurgebied als habitat voor weidebroedvogelsoorten

Het zorgen voor laat maaien en het vermijden van de groei van houtachtige vegetatie die het zicht beperkt, zijn bijzonder belangrijk voor de ontwikkeling van wulppopulaties.

Zorgen voor een grootschalige afwezigheid van lawaai in het gebied van het natuurreservaat

Een belangrijke factor voor het succesvol broeden van weidevogelsoorten is het grotendeels ongestoorde karakter van hun broed- en leefgebied. Door de relatief grote afstand van wegen tot de oever van het meer en het ontbreken van lawaaiige motorboten op het meer, worden de oevergebieden in het natuurreservaat gekenmerkt door een grotendeels geluidloze omgeving. De concentratie van recreatief gebruik (baden en campings) in sommige gebieden bevordert deze situatie ook. Een uitbreiding van recreatieactiviteiten en het frequente gebruik van motorboten zou deze instandhoudingsdoelstelling in gevaar brengen.

Behoud van het oeverlandschap dat typisch is voor de Irrsee, gekenmerkt door extensief beheerde strooiselweiden en kleinere bosstructuren, evenals aanslibbingsgebieden. Met betrekking tot het landschap is het essentieel om het uiterlijk van deze oeverzones, die zo ongestoord, bijna natuurlijk en typisch voor het gebied moeten zijn, te behouden.

Bouwmaatregelen in gebieden dicht bij de kust en veranderingen in het gebruik ter bevordering van recreatieve activiteiten, terreinvormende maatregelen binnen deze zones en de opslag van boten en surfplanken kunnen een aanzienlijke impact hebben op het lokale landschap.