Kulturwanderweg Steinbach am Attersee

Treed in de voetsporen van beroemde kunstenaars die hun zomervakantie doorbrachten aan het Attermeer en in het bijzonder in Steinbach am Attersee.

Bij 14 haltes van Steinbach via Seefeld naar Weißenbach zijn er veel interessante feiten te ontdekken.

Parochiekerk St. Andreas
De locatie op de heuvel boven het meer werd waarschijnlijk door Kelten en Romeinen gebruikt als een plaats van aanbidding, volgens vondsten van godenbeelden. De exacte bouwdatum van de huidige kerk is niet bekend, maar men vermoedt dat de toren rond 1410 werd gebouwd.
De vierkante gotische toren heeft een rechthoekige klokkentoren met een kleine treinklok uit 1410 en een beiaard van drie klokken, ingewijd in 1950.


Klokkenstoel in de parochiekerk
In het ingangsgedeelte van de kerk aan de linkerkant is een opmerkelijk werk van plaatselijke houtsnijkunst te zien. Franz Binder sneed de figuren uit lindehout; ze zijn tot 70 cm hoog. Er wordt gezegd dat de kunstenaar sommige gezichten naar lokale mensen heeft gemodelleerd. De academische beeldhouwer Franz Binder overleed in 1988.


Weense kapel op het kerkpad
De wegkapel uit het midden van de 17e eeuw behoort tot het Wienerbauerngut. Het smeedijzeren rooster draagt het jaartal 1740 en de fresco's uit het leven van Jezus, die tijdens een renovatie van de kapel in de jaren 1970 onder vele lagen pleisterwerk werden ontdekt, dateren ook uit deze periode. In 1995 werd de kapel opnieuw gerestaureerd door de eigenaarsfamilie en is nu een mooi voorbeeld van landelijke architectuur.


Nicolaaskapel in Weißenbach
Schenkingen van onroerend goed in Weißenbach aan het bisdom Salzburg duiden op een zeer vroeg christelijk pastoraal centrum. De oorsprongsdatum van de Salzburgse Sint-Nicolaaskerk is echter onbekend. Er is een aflaatbrief uit 1341, de laatste documentaire verwijzing naar de kerk dateert uit 1450. Het is mogelijk dat de kerk door een aardverschuiving is bedolven.
De Nikoloweg die van Steinbach naar Weißenbach loopt, heeft de herinnering aan de kerk gewijd aan de beschermheilige van de schippers bewaard. In 1954 kocht de Oostenrijkse Nationale Bank het hele hotelcomplex in Weißenbach en als onderdeel van de renovatie werd de Sint-Nicolaaskapel gebouwd, waar sinds 1956 in de zomermaanden missen en devoties worden gehouden. In de kapel staan verschillende houten sculpturen van de plaatselijke beeldhouwer Franz Binder.


Huismolen in Kaisigen
De 18e-eeuwse boerenmolen, aangedreven door een bovenloops molenrad, is volledig van hout en volledig functioneel. Demonstratie elke dinsdag in de zomer.


Erfgoedcentrum in Seefeld
Voor de monding van de Kienbach in het meer staat het "Huthaus", vroeger onderkomen voor de k.u.k. Salinenforste. Salinenforste. Ze hadden hier een "aanbouw" waar het hout dat de beek afdreef werd opgeslagen voordat het met een platbodem over het meer naar Weißenbach werd vervoerd.
Het hout dat nodig was voor de brouwkuipen in de Ebensee voor de zoutwinning werd met een galmende houtlift over de waterscheiding in het dal van de Weißenbach getild om via de Weißenbach de Traun te bereiken. Deze lift was in bedrijf van 1722 tot 1968, de maquette ervan is in bedrijf in het streekmuseum "Huthaus" en kan elke woensdag in juli en augustus (of op afspraak) worden bezocht.


Gustav Mahler componistenhuisje in Seefeld
In de zomer van 1893 ontdekte Gustav Mahlers zus Justine in Steinbach am Attersee in het district Seefeld een herberg die een rustige plek beloofde om te verblijven. Mahler werkte op dat moment aan zijn Tweede Symfonie en wilde aan zijn Derde Symfonie beginnen. Om absoluut niet gestoord te worden, regelde hij met de eigenaar dat hij voor de volgende zomer een klein bakstenen gebouw op een grote weide aan het meer liet neerzetten. In juni 1894, na een verblijf van twee weken, werd het laatste deel van de 2e Symfonie voltooid. De rest van de zomer en de twee daaropvolgende zomers werd er gewerkt aan de 3e Symfonie. Het huisje werd in de volgende decennia voor verschillende doeleinden gebruikt - het stond er nog steeds toen de toenemende belangstelling voor Gustav Mahler in de jaren 1980 aanleiding gaf tot het idee om het als gedenkteken te wijden. In 1983 werd het dichter bij het meer geplaatst en volledig gerenoveerd. De kleine tentoonstellingscollectie in het huisje van de componist wordt beheerd door de International Gustav Mahler Society. Bezoeken zijn altijd mogelijk, sleutels zijn verkrijgbaar bij de receptie van Gasthof Föttinger.


Gustav Mahler gedenksteen bij de aanlegsteiger
In 1996 wijdde de gemeente Steinbach een gedenksteen aan haar beroemdste zomergast op het goed onderhouden terrein bij de aanlegsteiger ter gelegenheid van de 100e verjaardag van de voltooiing van de 3e Symfonie. De locatie was heel bewust gekozen: Omdat de weg Weyregg-Steinbah nog niet bestond, kon Mahler alleen per boot vanaf de spoorlijn Kaiserin-Elisabeth-Westbahn naar Steinbach komen.


Villa Bleibtreu in Seefeld
De actrice Hedwig Bleibtreu werd in 1893 geëngageerd bij het hoftheater in Wenen, vijf jaar later werd ze hofactrice en in 1906 kreeg ze een levenslang contract. Ze trouwde met haar collega Alexander Römpler, volgens wiens plannen in 1909 in het district Seefeld een zomervilla met een prachtig uitzicht over het meer naar de Schafberg werd gebouwd. Meteen na het begin van de Eerste Wereldoorlog schonk Hedwig Bleibtreu de villa en de inrichting ervan aan gewonde leden van het Oostenrijks-Hongaarse leger. Leger. Het is vandaag de dag nog steeds in gebruik als herstellingsoord voor officieren van het Oostenrijkse leger.


Franz-Stoß-Weg in Forstamt
Franz Stoß werd in 1909 in Wenen geboren, volgde acteerlessen naast zijn rechtenstudie en werd in 1929/30 voor het eerst aangenomen bij het Weense Volkstheater. Hij was directeur van het theater in Josefstadt tot 1977. In de jaren 1960 liet hij een retraite bouwen in Steinbach, die hij koesterde tijdens zijn actieve jaren en na zijn pensionering.


Villa Doderer in Forstamt (zie ook Künstlerweg)
Heimito von Doderer woonde van februari tot mei 1946 in het huis van zijn oom Richard von Doderer in Forstamt, waar hij zijn monumentale roman "Die Strudelhofstiege" schreef.


Wolterhuisje in Weißenbach (zie ook kunstenaarspad)
Samen met haar man graaf O'Sullivan de Grass kocht ze in 1885 twee oude huizen, die ze liet ombouwen tot stijlvolle zomervilla's.

Franz-von-Schönthan-Allee (zie ook Künstlerweg)
De kastanjelaan die van Weißenbach in de richting van Burgau loopt, is naar hem vernoemd.


Friedrich Gulda in Weißenbach (zie ook kunstenaarspad)
Friedrich Gulda woonde van 1962-2000 in Weißenbach.

Bron: Folder Steinbacher Kulturwanderweg